شوخ

ببین به شوخی گفتم

آدم شدنم دیر شد

آیینه مرا دید

از رو رفت

وخورشید پشت پنجره گریست

شب آمد و گفت

میگذاری بخندم

ستارگان دیدند

تا خواستیم همه جملات زا جمع شان کنیم

روز از راه رسید

شرمنده حرفهایی شدم

که نبایستی می زدم

خواستم ببینم ماندم

خواستند بروند ایستادن

تا فهمیدن کیستند

زمان ماند و ما رفتیم