شعر

احساس لطیف به زبان نیامده هر انسانی میتواند باشد

کودکی لحظه هایش را به اسمان می برد

دیوار صوتی لحظه ای ناب بدست دشمن شکسته می شود

تنهایی با حوضی به آبی آب بین چشمان تو و

ماهیان کوچکی به دیده رخ می نماید

عصای افتاده پیره مرد چه ارام به راهش ادامه می دهد

وزمان به ساعت مچی دستانمان چه ناز میخندید

خورشید تا خدا نور میدهد

وماه از جنس همان خورشید است

هر چه میگوییم در حرکت باز نگری می شود

لباس از تن برهان تا هوشیارانه بخت آسمانی ات باز گردد

تا خود نخواهی خدایی نخواهی شد

شاعر تبدیل به قلم می شود

انقدر می گوید میخواند ومی نویسدتا اندیشه اش روشنا شود

از حرکت تا حرکت راهی ست بزرگ و هر نشانی پدیده ای برای رسیدن هاست

بخوان