یادم نمی رود
به حرفهای گذشته رجوع کنم
پانسمان کلاف زده تو می شوم
یادت باشد
ماندگاری این روز آشفته اگر نماند
خورشید و ماه را با هم
عوض نخواهم کرد
با تمام رنگین کمان ها دوست خواهم شد
تا در هیچگاه نبودن دچار وهم زدگی نشوم
خواهشم به زمان این بود
به هر پرتگاهی رسیدم نجاتم دهد
تا گوش واره حقیقت را در گوش جهان آویزان کنم
مرا تنها نگذار تا درشایستگی ها
شرمنده هر دو عالم نباشم
