نگذار شاخه ای بشکند
و درد ش به روی زخم جهان بماند
نگذار دستان انسانی به سویت بلند شود
در سخاوت محبت کوشا باش
نگذار ماهی بی آب و بی غذا باشد
نگذار جنگل با تبر همزاد قدیمی اش
دوست شود
نگذار إپارتمان ذهن بی پول و
بی ثروت از عقل و مال تنها باشد
نگذار خط، ممتد شکسته زمین بدست
جاده ها تنها شود
نگذار کوه از چشمه ها دور باشند
نگذار آسمان نگاه در آینه تنها شود
نگذار چشمانت از دیدن و گفتن نام حقیقت دور بشود
نگذار خوشحالی از درون ها فاصله بگیرد
نگذار این کلام در قلم بی جوهر بماند
نگذار
نگذار
نگذار
دنیا تا دنیاست عالم خیر از ما دور باشد
خدا را بخواه تا خدا ترا بخواند
شکر
