سو

سلامت میکنم

هر جا که هستی

میان ابرو باد مه و خورشید

چون برین نوش احساس

نبرد حرف با تو باشد

که واژه ام در خود نیاید

که لفظ از ما برون نایب نگردد

تویی غایب چنین زهری که پاشد

درون زخم هم تاول براید

مرا تابی نباشد

تا که در فریاد بی تابش

نازی برآید

همان واژه زما بیرون نیاید

به چشم دیده ات هر دو نشانی ست

زبان در حرفمان تکرار نشاید