انکه مرا نوشت ناپدید شد
انروز هوا نبود
نفس در غار تنهایی مانده بود
قلب ادمی میزد
ارام تر از هوا اهوی بی گناه
آب می خواست
زندگی در مسیری طولای رفت
ما باران شده بودیم
برای زمین
زمین که آب خورد
آهو سیراب شد
آسمان خودش را برای خیس شدن آماده می کرد
سرنوشت آهو و انسان
مثل باران شده بود
برای باریدن
