سبیل

شاه غلوم قرار مون چی بود چی شد

یادته اولین بار که همدیگه دیدیم

دوتا مون سبیل نداشتیم به هم میخندیدیم

تو سر هم میزدیم هیچکی نمی اومد کمک

تا حد مرگ سر پای هم خونی میکردیم

حالا بزرگ شدیم سبیل گذاشتیم هر کی از جلو مون رد میشه مشت تو دهن مون میکوبن سیبیلو صدامو

میزنن بلی داشی گذشت هر چی بود یادی بود یاد واره ای لیاقت مون همین اندازه بیشترم نبود

میدونی خود خواه بودیم کله خراب می شدیم رحم فراموش کردیم زندگی ام که ماشاالله به ساز خودش میرقصه ما رو جز فراموش کارا تولیست خودش ما رو دیگه جا نمیده

آخی بگم تو سر خور زمونه بی مورتی شده بودیم که خودمون با رفتار مون واس روزگار درست کردیم

یادته کفتر ای دو شده رها میکردیم. برن خونه بخت بعد یه سوت زدن بر شون میگشتیم به خونه خودشون برامون بق بقو راه بندازن

اره نمیشه از یادت برد حلقه گردن آویزی شده بودیم که واس قهرمان شدن مون درست می کردیم

بله روزگار مون این بود ولی یه بارم شده ارزش درست زندگی کرد یاد نگرفتیم

الان عمری که خدا داده نمی دونیم چه جور

به درستی به آخرش برسونیم

همون پیشونی بی لیاقت خودمون مهر ه اینو و اون کرده بودیم چه دنیایی بود یادش به خیر باشه چون ته قلب مون یه چیز دیگه ایی بود زمان کارش درسته ما الک دولک بازی سر روزگار در آوردیم

تا هر وقت که درست شدیم راه رسیدن یاد بگیریم تا دیگه سر خود دست به هر کاری

که نا مربوطه نزنیم

مثل آدم راه بریم درست حرف بزنیم و دیگران از خودمون بد نکنیم بزاریم دیگران راه خودشون برن خدای بالا سر نگاهی به ما

کلاه سیاه های قدیم با اون شال و شوال

که دور دست مون میپیچوندیم تا گره به هم خوردن صداش برق از سر مون بر میداشت

کجاست حال اون روز شبای یاد به خیر نمی ونم کجا رفت

حالا تو ای سن که رسیدیم بزار آدم باشیم

تا گزندی به سر هیچکی در نیاد

خدا ما رو ببخشه زبونم لال دعا میکینیم

همه عاقبت شون به خیر باشه

خدا کنه الهی امین

دوست تون داریم