سبقت

تک درخت تنهایی ام در خدا جاریست

خورشید به روز روشنایی میدهد و شب به ماه خنده میزند این همان رازی ست که همه در

هرکجا که باشند ادامه خواهد یافت

درون انسان به همین داشتن ها زیبا می شود غرور را به کنار ساده بودن را ریشه بر تن و جان و زندگانی ات رایج بنما

خستگی در این راه معنا ندارد بخواهی تسلیم باش نخواهی به گرداب گرفتار آیی تا خود چه بخواهی تا بدست اش اوری

این راه از حرکت نو آغاز می شود انقدر ترا به وجد کمال می رساند تا دگران از تو یاد بنمایانند

ریشه ها تا به ان زخم نرسانید خشک نخواهد شد ما رحم را از خوبی خواهیم نه از بدی هااا

راه بر همگان روشن خواهد شد تا بخوانی

خواهی رسید گر نخوای دیگران بر تو سبقت

خواهند گرفت

پس هوشارانه ادب را به جان بخواه تا بتوانی

گره از کار دیگران بگشایی

چنان خوشبخت خواهی شد که تمام گنج ها

به دست و پایت برسند

تنهاتر از هر خالی شدن سایه ات را به ارامی بر

همگان بگستران تا بزرگی یابی

خوش باشید