سان

سوالی که از دنیا داشتم

این بود

کی ادم می شویم

اول از خودم شروع کنم

راه در راه هموار نکن

بگذار نابینایان اهل روشنایی

از تاریکی رهایی یابند

حرف در حرف زیاد شود

چاره در چاره دچاره بیچارگی

خواهد شد

چاه بر گودال نه حیوان و نه انسان

بینداز

در هر مسیری نشانی بگذار

تا برای برگشتن صافی سور صداقتت

چراغ راهنمای اندیشه باشد

در خلوت خود دانا باش

تااز نادانی رهایی یابی

چنان و چنین زبانت را به فرمان بیاور

تا پادشاه عالمیان بشوی

حرف از زبان اغاز میشود و در عقل هضم میگردد

تفاوت در قرینه ها به دیداری مشهود می شود

و بر تن می نشیند

مثالش این باشد

انار تا زمانی که نشکفته باشد

لباس را به کثیفی دعوت نمیکند

تو همان باش

که خداوند متعال در لحظه و زمان خلفت

بر این ستایش آفرین گفت

مرحله اخر و رسیدن تو باشی

که مرا میخواهی بخوانید

شکر

در