ساحل

گوش ماهی ها

شب ها زیر نور ماه با ستارگان می رقصند

ودر ساحل برای هم شعر میخولنند

ماهی ها همگی برای هم دست می زنند

در این شکوه ناز همه در نیاش اند

سکوت شان معرفت همیشگی شان بود

ماه در اسمان می‌بیند

می‌خندد تا زندگی از روزگار شان بگذرد

و شاه میگو ها از ته آب بیرون را نگاه میکنند

تا گرفتار صیادان شوند

خانه های خاموش و آرام شده

به فکر روزها یشان شب را میگذرانند

افتاب طلوع می کند

خروس ها آواز سر می‌دهند

تا فردا همه جا پر از سرودهای

قشنگ و خوشنوا گردد

ساحل چه آرام و چه نا آرام

می‌بیند

تا همه به آرامی روزگارشان را

با هم به خوبی بگذرانند