زندگی

با این چند گلدان

خانه را تزیین میکنم

میگذارم صبح بیاید

خورشید خانمی از راه میرسد

به انگشتانم اشاره میکند

حرف دیشب را زدم

ماه بود وستارگان به دورش بودند

اما ما روی زمین بودیم

وبا چشمان مان انجا را میدیدیم

زندگی ما را به هر کجا میخواست می برد

در جنگلی پر از ارزو

در زمبنی پر از انسان و حیوان

ما داشته هایمان را برای هم جمع میکردیم

تا دوباره ها را با هم تکرار کنیم

خنده ها ما ا دوست دوست داشتند

و گریه هایی که برایمان دعا میکردند

در خدا زیبا می شدند

این راز را برای همه تعریف کن

بگو خدا زیباست

و همه را با هم دوست دارد

حرفهایم تمام نمی شوند

اگر شب و روزها بخواهند

ترا خواهم نوشت

و