زنبوران

کندو های فکر

عسل خوران بی حد و اندازه ای بودند

که در کوه ها دشت و جنگل و دریا

به خانه داری هدایت معروف بودند

و کیمیای آن همه لطف

از قدرت الهی از چشم و نهان مان دور نبود

آنقدر مهربانی جاری ست

هر قلبی می داند

وزیبایی ملکه پر جستجوی

تمام خلقت زنبورها را

به رخ می نماید

و ما شکر گذاران دست و پا بسته ایی بر جان طبیعت بودیم

نان و آب مان خدایی بود

بر همه شکر گذاری ناتمام

پروردگان عالم

شکرش به جاست

که بر آن همه لطف و شکوهش

سپاس گذاری عاجز از این

همه لطف بوده ایم