رنگی زمانه شده ام
عکاسخانه ها قسم خورده
چهره سیاه و سفید مان بودند
قاب ها زجر شکستن قلب ها را می دانستند
شبیه واقعی سگ وفا دار بودن
یادت هست
با یک تکه نان تا ابد
دم برایمان تکان میداد
پرنده کوچکی ام گم شد و رفت
سایه بال هایش از یاد نمیرود
خیلی کوچک
بزرگ شدنم فراموش شد
تنهایم بگذارید
جهان با همه زیبایی
برایم تمام شده است
بگذارید هیچ نگویم
