زررررررررر
درشبی تلخ
پیراهن زرد بودا را بوسیدم
ودر لعنت اباد مردابی
اندازه ذهن
خودم را تا ابد تکاندم
از خود هیچم باقی نماند
لخته هابی از تمام نگین های جهان
را به تنهایی زدودم
حال در بی حالی
در تفکر نوشته ای
که چه باید بگویم
در عالم هپروت تنها شده ام
تقدیم به استاد شاهرخ خان
