باز دوباره دفتر شعرم را باز میکنم
تا شاعری پیدا شود
همه ذهنم را بنویسد
ودر نوشتن دریغ از هیچ حرفی
نام دوستانم را بنویسند
در این جمع به یادگار مانده
تصویری از در جنگلی سبز
برایتان به جا بگذارم
طبعیت نفس می کشد
ریشه در زمین می، ماند. حتی تا زمانی که
خشک نشده باشد
زندگی را دوست میدارم
بگذار این دفتر زیبا در جهان تا ابد
باقی بماند
