اگر گاو می شدم
به قصاب سر کوچه میگفتم
بگذار سرو گردن و تنم را
در گندم زار بگذارند
تا هیکل بی گناهم را ببینند
و به گوسفندها یاد میدادم
انها هم بیاییند
گریه های گرگ ها را
با دست هایشان پاک کنند
در چرای چریدن تمدنی خواهد ماند
که دیگر آواز پرندگان را
فراموش نکنند
در حیرتم این همه راز مانده
در گلو خودش را
چگونه آرام میکند