کنار تنم که در تنهاترین شب و روز خودش را تا خدا روی جهان می کشید نشسته بودم
هیچ نگاهی از رویم رد نمی شد گرفتار
راهی شده بودم که نمیخواستم
سینما پارک حتی لواشک فروشی و پاستیل پفک فروشی ها جیب منو درک نمیکردن
به عنوان یک مشتری واقعی نگاهم نمیکردند
نمیدونم قیافه قشنگی نداشتم یا زبون خوبی برا حرف زدن هر چی بود
بنظرم رشد بی اعتنا یی در ذهن ا ون ادمها باعث خود شیفتگی خودشون و یا بعد دوستانی که.
که خودشون داشتند به او نا بیشتر اهمیت میدادند
هرچی بودریشه اش درون خودشون می شد پیدا ش کنی وگرنه یه آدم تنها و بی آزار چه جور میشه بمب فجیع خرابکاری رو در ذهنش بپرورانه
اشکال این ماجرا به تو نیست ا ونا رد حرفهای زده شده ایی رو دنبال میکنن که در حقارت رشد یافته خرچنگ زا زیستن را در گمشده گی جستجوش میکنن
بنظرم همون رد و پای نگاهی که در تتهایی و بعضی مواقع در جمع بودن ها اتفاق می افته
به هیچ لعنتی سزاوار نیست راه همان راهی ست که ما رو با خودش به سمتی از زایشگاه
ذهن می رسونه که خیلی ها دوست دارن بهش برسند
ما مستثنی نیستیم مثل همه داریم نفس می کشیم و دخالت کردن در هر موردی باشه
کتار می زنیم تا راهی که قراره سر راه مون قرار بگیره به درستی از روی پل ها رد بشیم
ونگذاریم از ما کسی ناراحت بشه
روی خودم دراز می کشم تا مزه تنهایی رو تا اخر مزه بکشم