بدنیا آمد خوردم خوردی خورد
بعد از استراحتی کوتاه
تپانچه قورت دادم
کلاغ همسایه خندید
فکر کنم اسهال گرفت
بعد از این تهاجم عقلی
تخیلات جدیدی در وجودم گل انداخت
نیازم کعبه داخل قلبم شد
به راهم ادامه دادم
گفتم خدایا کی به انسان شدن نزدیک می شوم
سیاه رفت
امید بال پرنده ای شد
غم آسمان را شکافت
اینجا و آنجا و هر کجای عالم برایمذذ
کندوی عسل وحشی شد
کیمیایی این مثال
در اندیشه ها فریادی پر طنین شد
حال را با آینده سپردم
و آینده را به نام خدا آغازش نمودم
رفتم رفتی رفت
درگیر آمدنی شد
برای نیامدن هایم
انگاه زندگی آمد
و دنیا به خواب ابدی
برای همیشه فرو رفت