رد پیکر ما

زمانه در خودیت ها غرق شده است پندار ما ت

نصیحت نیست حجره ایی ست اگر بدان راه یافتی بدان همان جا جان از بدن بیرون خواهی کشید

تا ادمی دیگر یابی

سخت هم نبود راهی ست به پیچ و خم هیچ سلوک و مذهبی کاری ندارد

گنجی ست باز نشده ترا خواهند خواهی رفت

ودر انجا تطهیر خواهی یافت

چشم در سفر توشه ات امانت دار تا دار خدا مثل حلاج بر دوچشم و دست و پایت ببندی

انگاه شوی روشن اما زیاده روی اش دور شدن باشد ره بر تو نمایان وجه نان واب بر تو اشکارا
گوارا گردد

پس در مسیر کوشا باش تا از رای دیگران نجات یابی و به رسیدن کوشا گردی

در شریفه شیفتگی جدا از تن و لباس از هر ریایی فراری یابی انقدر شکوه باشی که همه به اقتدارت در آیند

این پند راز گونه به زبان ساده ست اما به سفر که آغازش گردی راه برگشتی ندارد

تا زمانی که بر سر درگاه ابدیت علوم غیبی در یابی بد ان که به هر کسی ندهندش

مراقبه را از اول تا اخر از ظاهر تا باطن ت بخوای راه برتو آسان و بیداری در مرتبه

ها برایت اشنا و اشکارا گردد

زین پند نصیحت بار بر کوشش جان بخواه

تا بدان گرفتار آیید

بخوان بخواه خواهی رسید