بیا برویم
ناکجا آبادها از ما دورند
بی سکه به پرواز درآ
به طبیعت سفر شروع کن
پای بر سبز جادهای بی نهایت
دست شسته از داد و هیاهوی فریاد
تن را به شستن دردها بیازمای
تا قدرت تخیل برتو آسان گردد
نگاه را ذره دور مکن
بدان شبنم هستی پر از آفرینش ست
نیلوفرانه لاله خیر شقایق انگیز نرگسی باش
تا به نامت افتخار اورد
خجل از عمر زمان مباش
روی به درون بنمایانی برون هم با تو
دوستی دیرینه خواهد بود
شک و تردید نمانند
راهیه رها شده رهایی به هیچ پایانی راه ندارد
آفرینش خواهد بود
تا همه سرانجام مان را به مقصد
خانه دوست و حقیقت برساند
بدان آگاه باش که راه به زیستن
آغار گردد
آزادانه آزاد باش
تا به ناز نعمت افزون بگردید