بنظرم در شروع کلام دهان را باید تا نوک انگشتان پا بست و هیچ نگفت
به اشتباه در سرازیری به ختم سربالایی رفتن هیچ بشری را تهدید به نرفتن نکنی تا بتونی یه نفس تازه کنی به راهی که قراره برسی خودت برسونی و هیچ ام نگی
اگه این احتمال را دادی دیدی همه دارند یه جورایی وارد وجودت میشن بزاری به کارشون بکنن اما تو اینقدر بایستی اگاهی ت بالا ببری که نبینن داری چه باهاشون میکنی
دیدی زمان داره از دست میره در اندیشه راهی نو قدم اول خود شناسی رو آغاز کن و بعد به مرحله ایی از شناخت خواهی رسید که هیچکسی فکرش هم نمیکرد بگذار مدتی از این ماجرا بگذرد تا مراد بر تو حاصل آید
از نطر فلاسفه فکر و اندیشه نباید نگرانی به خودت راه بدی اینقدر راست قامت باشی که از ریشه بتونی نابودشون کنی اونم با جسارت و مهربانی نه با دلیلی به نام خنثی کردن اون اندیشه ایی که از روبرو قرار نیست به تو حمله ای بشه از پشت سر اونم با نیرنگ
پس تو دیگه با هر نوع افشاگری که قراره انجام بدهند آشنا شدی
رازی که قراره همه دنبالش باشن به راحتی بدست نمیاد تا همه جان و وجودت خالصش بکنی اونم به این راحنی نخواهد بود
چشمانت را ببند با چند نفس عمیق به سمتی حرکت کن تا به حال انجا را ندیده باشی
و به جایی خواهی رسید که هبچکداممان تا به حال نه رفته ایم و نه فکرش فرو رفته ایم
و نه کسی بدانجا سفری نکرده است
بدان هر رازی را بشکافی دیگر انجاها را تا اخرین لحظه از عمر پیدایش نخواهی کرد
به خودت یاد بده
کودکی بیش نیستی
تا به هر رازی اشنا گردی