دیدار

خسته از نگاه تکراری ام

پناهم خداست

به خود برگشته از خویشتنم

کمرگاه خواهش روزگارم

تنم به تن دیگران مولکول شده است

خواب زده از چشمه های پاکم

به ذره شدنم نگاه کنید

رهایم از بند بودن ها

نجاتم از غرق نبودن ها

آه نمیکشم

به سوال هایتان زنده ام

به فردا که جاری می شوم

خسته از منقار زیستنم

در این مرحله از نوشتن ها

انقدر تشنه نوشتنم

تا بیایند دیگران فرداهاشان را برایم بنویسند

خواهند آمد

تا چکاوک پرواز تان بال خواهد زد

به دیدارتان خواهم آمد