در حلقه میتابانند
تا جهانی را در گستره پهنای معنا
خوب را از بدان برهانند
وچه شکوهمند اند
تیغ بریده و تیز رها شده از دستانمان
پای کوبان در دره دهان پیمای دیدن ها
غرورشان راجلوی چشمانشان ریز ریز شده ببینند
سخاوت را میشمارند که بدانندکیستند و در
شعور دیده اشان خشم را در شخم زدن
از هم جدا می سازند
در حیرت این همه نوشتار چگونه شدن را
در جهان پدید اوردند
اینچنین باشند رویش جهانبینان
که می‌دانند پای از وجودشان بر همگان
دراز ننمایند
ودر پهنای وجودی حکت را سرآغاز وجودشان
به عرصه دیدارنمایان کنند
