دور هم تاب

دور اسمان

دور ماه

دور خورشید

دور هم تاب خوردیم

اسمان گیج مان کرد

ماه نازمان کرد

خورشید سوزاندمان

دور هم که جمع شدیم انچنان به خود مغرور شدیم از روی حسادت صورتمان به زمین داغ خورد از رو نرفتیم

هیو لا شدیم

همدیگرا به طمع غارت کردیم

نسل خودمان را از روی زمین برداشتیم

بعد از این همه حقارت به خود نیامدیم

جسارت مان خالی بر تمامی زشتی ها شد

حالا مارا به اسم دیگر نمی شناسند

شدیم خار ذلت بر جبین شرمندگی

و روی خوشمان هم از ما گرفتند

امید واری از ما دور شد

تا کی باید باشیم

نمیدانیم

افسوس بر ما که به خودمان هم رحم نکردیم