ده

دهانم پر از محبت

و چشمانم اسمانی ست

دست و پا یم پارو یی برای آب

می روم تا پیدا یم نشود

راهی دور از پچ پچ کردن همه حرفها

برایم درست شده است

گفتند نمیفهمیم چه می گوید

این مرد نجیب زاده

بی هواس راه می رود

و در هوا می پرد

ببین چه می گویند

اززصبح تا شب حرف هایشان همین است

خودت را عصبانی، نکن

بگذارشان به حال خودشان

تا برسد روز ی که بدانند چه جور آدمی بودند

به راهم ادامه دادم

رسیدم صدایم نزنید

مرسی