کروکی ها خسته از روزگار شده اند
به سراغ هیچ آدرسی نمی ایند
دنیا بخاطر اخلاق جهان
از ما دست کشیده است
زباله را نگاه کن
در سطل ها جاری نمی شوند
باید کجا رفت
نمی دانم
اگر فهمیدی آدرسش را برایم بفرست
تا دیگر زنگ خانه ای را به صدا در نیاورم
به کلاغ ها گفتند بخوابید
حرف گوش نکردند
پیر شدند سراغ شان را نگرفتند
واه از سیاهی شب
که به روز ها میخندیدند
تا دیگر از هیچ عالمی با خبر نباشد
کودکی خندید
گهواره گریست
اخر فهمیدیم
همه به خواب رفته بودیم
تا دیگر بیدار نشویم
