دستی هست

بنویس زندگی تباه شده

ایل و تبار ما نبود

جغدها به سرگردانی خود اعتراف میکنند

نگویید چرا کلاغ از ما دور می شوند

آنان میفهمند

طمع طعمه شده خشم هیچوقت

آرامش ندارد

در شگفت خواهیم ماند

جستجو برای نوشتن خودش را

برای ما می نویسد

ما تا کجا خواهیم رفت

خدا می داند

خسته از نگاه زمانه دور می شویم

تا خستگی مان تشنه نماندن نشوند

در راهیم همه تا مقصد

مثل اینه کمال شفاف بملند

گرد و غبار بیاید

دستی هست ما را از غم های خاک دیده نجات مان دهند