درخت اگه می دونست بعد از این همه سایه
دادن چی سرش در میارن خودش میزد به دیونگی از سایه خودش فرار میکرد
اما ما اینقدر قدر نشناس هستیم
درخت تبدیل به هر چی خواستیم کردیم
اولین کاری که یادش دادیم اتش نشون اش
دادیم گذاشتیم خوب گرم مون بکنه
ذغال که شد از سیاهی به رخ اش کشیدیم
مدتها سوخت و ساخت
اخرش تنه های سربه آسمون کشیده اش
سبزه هاش به باد و تبر نشون دادیم
عمرگرانبهاش گذشت هیچ نگفت گذاشت
خوب ازش استفاده ببریم
درخت زاده جنگل بود
اما هیچوقت قدرش ندونستیم