به خستگی، نگاه نکن
چشمانت را به اقیانوسی خیره کن
تا مرجان های، ته ته ته را
برایت بشمارد
ساحل مگه آشنا نیست
چراغ فانوس شده را در حد هر نگاهی آغشته
به نگاه می‌کند
آرام آرام از روی ماسه ها رد می شویم
تا از غروب آشنایی برایمان
سوغاتی، به اسم دیدار بیاورد
چه قشنگ می شود
دید
