عصا زمانی پیر می شود
که زمین احساس خودش را
به آسمانی پر از بال تقسیم کرده باشد
زمانی دام بستر خود پسندی
گره از کار مشکل وا میکند
که ما همدیگرا به کام فراموشی
_برده باشیم
کلاغ سیاه آنقدر به سفیدی مردمک
سفید رنگ همزادش فکر میکند
که روزها خود را از همه پنهان کرده باشد
در خنکای حس و هس زیستنگاه بشر
قابلیت رشد به همراهی هرجریانی اتفاق
می افتد ما از نگاهی دور به دیدار
نزدیک شدن هایمان بشتابیم
نگار ما به هر زمانی نجاتی برای
نجات دهنده گان باشد
دراین فزسودگی چشم بر چشم زبان بنهادن
عقل ستانی فراوانی خواهد
رمال ریز بین هم که باشی در دایره تجربه
خواهان رشد برای هر تفکراتی لایق
با هوشی برای جان در جامعه بشریت
باهوش باشی
ودر این کوشش توان هر کداممان
به سوی محبت و ناز پرودگی هایمان
برای دیداری نو و تازه باشیم
به حق رشد خواهیم که خواستار
محبت هایش با رشادتی همپمای
درک و رشد باشید