توت

شیرین نیستم

بخواهم دهانم را

آویزان درختی کنم

که نمی دانم صاحب ش کیست

نمی دانم آیا خودم بودم

یا کفگیری پر از

حرف های ناگفته

نه نرفته ام تا سر ا پای این اتفاق را

برایت تعریف کنم

فقط و فقط راهی رفته ام

که انسان لایق دیدارش بود

درخت را از ریشه نکن

ببین چگونه لب هایش تا

خدای جان

در ذکر و اذکارش

جاری می کنند

اگر درخت باشی

هیچگاه تبر را به جان

هیچ جنگل نخواهی انداخت

از عبوری رد شدم

که درختان امیدش

پر از توت شیرین جاناتان

در جان بودند