درخت زمانی میفهمد تنهاست
اسمانی بالای سرش نباشد
پرنده ای روی شاخه هایش لانه نکند
رودی از کنارش رد نشود
قاصدکی برای بازی کردن صدایش نزند
در اعماق ریشه هایش مورچه ای از رویش رد نشود
صدای زوزه هیچ حیوانی را نشنود
فکر و هوش اش دچار فراموشی نشود
درخت تا خدا درخت می ماند
تا این امانت گران را تحویل بدهد
و دراخرین لحظه دچار طوفان نشود
از همه بدتر دچار تبر زدگی نگردد
سرنوشت هر چه باشد
عاقبت کل خلقت همین باشد
که به خدا برسد
