خانه ام اینجاست
پای، لب های شما
سرنوشت این را گفت
تا خواستم به آشپزخانه شعر بروم
شاعری مرا دوست خودش، کرد
و میگفت برایم بخوان
انقدر گفتیم
شدیم شاعره
خیلی ها از ما عبور کردند
شدند قهرمان
لحظه ها دیدند
از عصیان مان گذشتند
حال تاریخ ما را نوشت
دختری، بنام فروغ بدنیا آمد
تا چشم باز کرد
همه شاعر شده بودند
شعری نام شعر
اتاقی در آشپزخانه شعور
دختری بدنیا آورد
نامش را بگویید
شاعره بود
ودر این اتفاق
