خدا رو شکر
تو زندگی خان نشدیم
سر کوزه گلی
اب و نان و پنیر و سبزی خوردیم
چه کیفی داشت
زندگی ساده
و دنیا ما را با همه اشنا کرد
بعدها که گذشت
پایمان به مترو باز شد
به خودمان خندیدیم
گفتیم چقدر شلوغ است
همش ادرس می پرسیدیم
الان تاجی بر سرمان هست
تا راه مان را به هر جاده ای
ختم نکنیم
خدا رو شکر خداوند
ناممان را ادم و حوا گذاشت
تا انسان باشیم
و همدگیر را دوست داشته باشیم
