به خودم گفتم کیستی
از جا پریدم
دیدم نیستی
زخود جدا شده
به زمان رسیدم
دیدم با هیچ بشری نیستی
فکری به سرم زد
به هر نالایق رسیدم
دیدمت لایقی
همانجا به ذکر در آمدم
در خود دیگر نبودی
حان از زمان گله ای ندارم
چون در هیچی آنقدر پیچیدم
دیگر ندیدمت بگویم
به این باور
نیستی تا بگویم کیستی
پس بدان
در هر مسیری هستی ولی تو آن نیستی
نیستی را در هستی فدا کن
تا بدانی که چیستی
