خوب

وایی خودش باور نداشت

رفت جایی که هیچکسی نبود

سبزه می خورد

تا به آب برسد

تبتی ها می دیدند

مرداب دوست شان دارد

ما گریه را با شوخی تبدیل به خنده می کردیم

میدانستیم همه جایمان اینجا نبود

قلم داشت دیوانه می شد

تا بعدها دیگران بیایند

در ان آغاز ناتمام

کیوتری پرواز‌ را تا خدا ادامه داد

خوبم رسید