تبذیل به کاغذی شدم که خود در آن
نمی دیدم
در رمان بیهوش شده عقل
چنان آدمی بی زبان بودم
که در گاه ابدی م
را در فراموشی دیدم
ودر چنان واه رفتاری شگرف انگیز
تابلویی
از همه رفتار های روزگار بودم
در این آفرینش بلند
زیر زمینی پر از اتفاق بودم
مرا به تکه ای ارزان نفروش
تا داغدار
حرفهایت باشم
مرا در خود بپذیر
تا در آغوش لک لک های
به دیدار نشسته کوچ پرواز
بی کرانه ات باشم
مرا بخوان تا به دیدار شعور قلم های
پر از رمان آشنایت باشم