خن

میخندیم به همگی

تا اندازه لذت

گریه میکتیم

تا فنجان قهوه پر از حرف شود

میگذریم تا به گمان نرسبم

این گذشتگان مانده از واژها ست

ما را به جان هم می اندازند

حال و گذشته

هر چه امدو و بود و نبود و رفت

رو به سایه ایی کردیم

بر ایمان دوست داشت

فالی بگیرد

تا از حال خود و دیگران

به شرطی که خودمان را فریب ندهیم

همه از حالمان با خبر خواهند شد

دنیا همین دنیایی ست

که ما را برای همدیگر

دوست داشت