خطا

دست نوشته کهنه ام

دچار وهم زدگی شده است

قلم دارد قلم میخورد

از غصه این همه جوهر

که به خیلی قول داد باشی

اما کاری برایش نکرده باشید

شرمنده خواهی شد

زمانه میدانست چه میگویم

بعد از ان همه سختی

سیل که آمد

همه جهان را آب گرفت

وما انسان ها را خواب

از کدامین مان حرف از حقیقت بزنیم

گمشدن هایی که پیدایشان نکردیم

زجه های کودکان یتیم

واز جاهلی که خودش را دانایی میزد

حرف از ناتمامی بسیار است

جوهر دارد جوهر میخورد

و آدم به گمنام بودن قلم

اعتراف می کند

فرجام تمام حرف هایم را در زیر کتیبه های خاک خورده پیدا کنید