دیدمت در بالی شکسته
زخم از جبین پرنده خسته ای
زدوده بوده بودی
هر چه به نگاهم گفتم برو
نرفت
همانجا ماند تا مداوای
به ارزو رسیدنت باشد
این همان راه شکفته تی
از نگاهی عالمان خیز بود
که از نام تنفر
بیزار شده بود
جهان را جانی باشد
تا در عالم خیر همه رابه یک شکل بنگارد
برای تمدن ارزوهاااا
