۹
اگر شاعر بودم
دفتر شعر م را خط خطی میکردم
میگذاشتم همه ببینن
وتمام کتاب شعرهایم را حراج میکردم
وبرای رسیدن به خدا
پله ای بزرگ می ساختم
همانجا پیش خدا می ماندم
با فرشته ها دوست می شدم
از پایین هر که صدایم می زد
اگه وقتی داشتم
برایشان دست تکان می دادم
میگفتم شما هم بیایید
خدا خوشحا ل می شود
انگار دارم خواب می بینم
چه رویای شیرینی داشتم
پر از پرواز شده بودم
فاصله زمین تا آسمان با یک چشم به هم زدن به آنجا می رسیدم
پایین بیایم چه ببینم
میخواهم باز به آنجا سفر کنم
به خدا میگفتم
هیچوقت پایین نروم
بگذار همه تمام شدنم را با خدا تقسیم کنم
و فریاد رسم باشد
در این هیاهوی پر رفت و امد
بگذار
پیشت باشم
خدا