بال

بال می گشایم چنین و چنان می کنم تا دگر بار اسمان تدفین بال هابم شود

خس و خار و اندیشه را دگرگون میکنم تا در تلاطم سحر انگیزنوشتارها گیج و مبهوت نمانم

خود خواسته زجر خواهشین گفتارین کلامی میشوم که در نسخه اباد روزگارانم را در پیچشی دوباره پیچیده باشند

چنین فریادی هرگز تمام نمیشود

تا کسی در گلوی فردا نفس نکشیده باشد