از پشت سر
نگاهت را به شانه هایم اضاف میکنم
تا در طلوع صبگاه زندگی
ترا به طبل های به صدا در نیامده
اشنا کنم
ودر سکوت سحر انگیز سحرگاه هان
شفاعت ترا به آدرس ایمان
خواهم داد
تا در شکار لحظه ها شریک تمام
وجودت باشم
افسوس نمیفهمم دالان دانش را
در کجا باید جستجو کنم
در مانده ام
در قفل باز نشده افکارم چگونه شدن را
محال بی کتمانی ها یت کنم
در همان فصل ناباوری شجاعت سرودها خواهم شد
تا به احتزاز زیبای لغت نامه ها
به انسان ما قبل از همه تبدیل بشوم
در راهم پی آدرس زمان گمشده ام
بیا مرا تا خان نشانه ها آشنایم کن
منتظرت خواهم شد
اگر بدانی که لایق این سزاوار نامه ات
باشم
مرا بخوان تا حلال ت باشم
بخوانم