از بلندی های خودم دارم
حرف میزنم
شلاق روزگار قرار است
ادمم کند
اگر نشدم به سایه مترسک شده ام
رحم کنید
فضول بازی هایم تمام نشدنی اند
کف پا اگر خوارید
بدان پوست کلفت خواهی شد
به انگار ه های خودتان در موزه
زیستن دست نزنید
کار ما دیدن خوردن و بریدن بود
خدا ببخشه
دوست دارم اول حرف هایم
خودم نباشم
حلالمان کنید
