رها شدم از این همه ارتفاع پست
جدا شدم از این سخره سخت
به زبان خیلی ساده ست
بیان این ماجرا بسیار دشوار است
که چقدر در بیهودگی لثه پاره کردیم
تا زبان به گفتار برآید
بگوید ما چه بوده ایم
و به چه بهانه ای رسیدم به قله حرف
گمان به خودش حرف نمی زند
میگفت
این چه دیواربلندی بود
برای شنیدن این همه حرف
راه از حرف ما کج نکنید
ماهم شدیم
خرچنگ به دهان بسته ماسه سخت
ساحل به بن بست رسیده است
بگویید این چه حالی ست
برای شنیدن حرفهایی از جنس
مترسکی در بیابان خشک و بی آب و علف
این محض
بیا به خود آی که جهان همین بود و نبود است دبخواهی و بدانی، و بخوانی
که چه اندیشه ای آرمیده ست
بر عالم مست
دشواری زبان و حرف و گوش به نشنیدن است
دچار گردی خواهی دید
که ما چه گفتیم براین همه جوانه
به رشد رسیده
به توان همان توان قرینه شده
مست و پست
که چنین و چنان شود روزگار