جهان

شهر بوی صدا و فریاد می دهد

همه مشام ها را پر دعوا میکند

شهر اگر به غریبی رو کند

هم نام شهر و استان و کشور است

شهر پر از بوی جوراب می دهد

به قله هایش نگاه کنید

پایین ترش پر از تخت بیمار ستان است

ابی که از چشمه هایش می گذرد

عاقبت گل آلود می شود

ناقوس های خاک خورده اش را دیدی ه ای

ترا به یاد چه می اورد

دود و وهم و اتفاق در انجا زیاد است

یاد اور همه سلفه ها می شود

شهر به هر جا یی برسد باز شهر است

شهر ما بی خانه آواز میخواند

زیرا پرندگان جایی برای خواب ندارند

وما در سیر شدن ها از هم سبقت می گرفتیم

تا گرسنه ای را سیراب از خوردن هر غذایی ببینیم

شهر شما نمیدانم

چند تا دادرس و داد خواه و دادگاه دارد

ترازوی آن بر بالا ها چند تا وزنه دارد

خدا میداند

قلب هر کداممان قبل از هر ثانیه چند صدا دارد

بیا در این باور به هیچ نازی ننازیم

ببینیم در سحرچند فرزندی به دنیا خواهد آمد

دارم از خود دور می شوم

بروم به دنبال ستاره ای که نشانی

از این همه کهکشان ندارد

داشت یادم می رفت

هنوز که امروز است

نمی دانم

شهر چقدر بوق پر از جیغ دارد

به هر شهر ی که رفتم

جز این دنیا آدرس دقیقی از خودش برای

این جهان ندارد

نمیدانم