نگذار تیری بر سر مردم بریزد
جنگ هر کاری کنی جنگ ست
اتشش خانه مان سوزند
رحم فراموش می شود
اما زخم مانده بر تن می ماند
بدی اش را نمیخواستم بگویم
دچار شدن اش سخت نافرجام ست
تا میتوانی در خانه با کودکان جهان بازی کن
تا دچار زخم مانده بر جان نباشد
قفس برای پرنده نشانه شروع جنگ باشد
نگذارید سالن پذیرایی از اسحله گرم پر شود
میخواهیم زنده بمانیم
در صلح و صفا و دوستی
ما را از هم جدا نکنید
انسان محبت را دوست دارد
حتی حیوان هم به ارامش نیاز دارد
ناقوس، جنگ را به صدا در نیاورید
به جایش انسان باشیم
