جدی

دیدی

در لباس چروک شده

خودباخته شدیم

برف بازی کردیم

سفید شدیم

حالا به اب شدن نزدیکیم

باران بیاید

پر از شکوفه می شویم

دفتر خاطرات هر موقع بخواهد

ما را می نویسد

یک بار گریه میکنیم

و دو بار خنده

برایمان تکه ناز ابری می ماند

تا برایمان شکوه زیستن آورد

بنشین دفترت را پر از حرف بکن

تا هیچوقت ما و دوستانت را

فراموش مان نکنی