در این برهه از این همه حرف
تکبیر زن هزار افکارم
که در بی جفا ترین نقطه
به روی خودم و خود خواهی ها
بی تحرک چرخانم
در گوش و حلقه گوشواره ها آویزان
در گریبانم
چه روح باشم از تک پوست و رگ
همه در همیشه همدم
غصه خورگی های فراوانم
تکلیف زما به هوشیاری باشد
که آن هم در جیر و جیغ وجبر
هر چه بگوی در جریانم
تو هم ز هوشیاری به تن در گریبان باش
که دچار ره و رهاشدن از گرفتاری ها
جدا یی نفشانم
به هر چه داری پند بر گوش و دست و جانت
آوای آویزه جانم
به حرف نباشد به جز یک حرف
آنرا به خوان خواهان
اسب بال زده تیزپروازی بی کینه
جهانیانم