تکرار

زحمت به دنیا بدهم

به تخت بیمارستان

و اولین سوزن

حتی به غارت گری ها

شروع یک سفر بی پایان

اخرتی که میدانم روزی مرا خواهد برد

شایدی که همیشه انتظارش میکشیدیم بیاید

سختی هایی که ادم را در خود ذوب میکند

اتشفشانی که دوست نداشت خاموش بشود

زیبایی هایی دروغین تکرار

اه کشیدن فراوان

ناتمامی تمام تمام های دنیا

تقصیری که به گردنمان اویز می کردیم

سینما هایی که قبل از ویروس پر از صف و مزدم می شد

پارک های پر از بازی بچه ها

قاب عکس های شکسته شده

فراموشی پر تکرار خانه سالمندان

شبهایی که به انتظار ستاره و کهکشان شدن می نشینید

دور همی های کهکشانی

دور و بری های پر از خاطره

باز شدن بخت دختران و پسران انتظار

کتابخانه هایی که دوست داشتند همیشه خوانده شوند

بازار های پر از حرف های ناگوار

خرید و فروشی اجناس به مانده در بازار

قلکی که قرار بود شکسته شود

نافرمانی های روزگار

حرف هایی که مارا برای هم قرار شد بنویسند

پرندگانی که در اروزی پرواز زنده به گور ماندند

گیسو های بافته نشده

نفس هایی که در قفس جا ماندند

ماهیان به تور نشسته

حادثه هایی که خبر نمیکنند چه موقع اتفاق خواهند افتاد

زرق و برق های که از نگاهمان خسته بودند

وای هر چه بگویم میدانم کم است

وخیلی حرفهایی که ناتمام ماند

به هر حال عمر اگر باقی ماند

نمیخواستبم به زحمت تان بیندازیم

هرچه بود همین چند مقدار واژه ای بود

که ما را برای نوشتن اغازمان نمود

اگر مقبول باشد

به دیدار قبول مان کنند

همین چند جمله گفتیم

برای تک تک مان کافی ست